വിമര്‍ശനവും വിമര്‍ശകരും

ഫാ. ഡോ. റ്റി. ജെ. ജോഷ്വാ
‘നിങ്ങള്‍ വിധിക്കപ്പെടാതിരിക്കേണ്ടതിന് വിധിക്കരുത്. നിങ്ങള്‍ വിധിക്കുന്ന വിധിയാല്‍ നിങ്ങളെയും വിധിക്കും. നിങ്ങള്‍ അളക്കുന്ന അളവിനാല്‍ നിങ്ങള്ക്കും അളന്നു കിട്ടും’ (മത്തായി 7:1).
വിമര്ശലനം ഒരു സാര്വളത്രിക പ്രതിഭാസമാണ്. വിമര്ശ്നം നടത്താത്തവരും വിമര്ശസനത്തിനു വിധേയരാകാത്തവരും ഒരുപക്ഷേ ആരും തന്നെ ഉണ്ടാവുകയില്ല. വികൃതികള്‍ മാത്രമല്ല സുകൃതികളും വിമര്ശി്ക്കപ്പെടുന്നു. അസാധാരണത്വം കൂടുതലായി പ്രകടമാക്കുന്ന വ്യക്തികളാണ് അധിക വിമര്ശ്നത്തിനു ഇരയാകുന്നത്. സ്രോക്രട്ടീസ്, ക്രിസ്തു മുതലായ മഹദ് വ്യെക്തികളുടെ അനുഭവം അത് തെളിയിക്കുന്നു.
വിമര്ശതക വേഷം കെട്ടാത്തവരായി ആരും തന്നെയില്ല. ചിലര്‍ വളരെ കനിവോടും കരുതലോടും കൂടി വിമര്ശരന ശരം തൊടുക്കുമ്പോള്‍ മറ്റു ചിലര്‍ രൂക്ഷമായും നിര്ദ്ദാആക്ഷിണ്യമായും ചെയ്തെന്നു വരാം. സുപ്രിസിദ്ധ കഥാപാത്രമായ ഈയോഗോ പറയുന്നു, ‘ഞാന്‍ വിമര്ശുകനാകുന്നില്ല, എങ്കില്‍ ഞാന്‍ ആരുമല്ല, ഒന്നുമല്ല.’ ഈയഗോയ്ക്ക് കൂട്ടുകാര്‍ അനവധിയായി സമൂഹത്തിലുണ്ട്.
വിമര്ശാനം നിശ്ചയമായും ആവശ്യമാണ്. പ്രയോജനപ്രദവുമാണ്. അത് തിരുത്തലിനും സൂക്ഷ്മതയ്ക്കും വഴിതെളിയിക്കുന്നു. വിമര്ശമനം ഇല്ലാതെ പോയാല്‍ വഴി പിഴയ്ക്കും; താന്തോന്നിത്തം നടപ്പാക്കും. അതേ സമയം നിരുത്തരവാദപരവും പരുഷവുമായ വിമര്ശ്നങ്ങള്‍ ഹിംസാത്മകമായിത്തീരാം. പല വ്യക്തിത്വങ്ങളും മുരടിച്ചു കൂമ്പടഞ്ഞു പോകുന്നത് അസ്ഥാനത്തും അശ്രദ്ധവുമായി നടത്തുന്ന വിമര്ശമനങ്ങളാണ്. അഭിനന്ദനങ്ങളും പ്രോത്സാഹനങ്ങളും നടത്താന്‍ ചിലര്ക്ക് അറിഞ്ഞുകൂടാ. അറിഞ്ഞാലും അങ്ങനെ ചെയ്യരുത് എന്ന ശാഠിയമാണ് പ്രകടിപ്പിക്കുന്നത്.
വിമര്ശദനം ഫലപ്രദമാണെങ്കില്‍ നാമോര്ക്കേകണ്ട ചില കാര്യങ്ങളുണ്ട്.
ഒന്ന് ;- ‘വിമര്ശലനം നീതിനിഷ്ടവും സത്യസന്ധവുമായിരിക്കണം.’ മുന്വിദധിയുടെ പേരിലും കേട്ടുകേള്വിനയുടെ അടിസ്ഥാനത്തിലുമാണ് പലപ്പോഴും വിമര്ശയനങ്ങള്‍ ഉയരുന്നത്. വസ്തുക്കള്‍ എന്താണെന്ന് അന്വേഷിക്കാനുള്ള ക്ഷമ നമുക്കില്ല; അതിനുള്ള ആവശ്യകത തന്നെ ബോധ്യമല്ല. ഇതു ശ്രോതാക്കള്ക്കും നമുക്കും ദോഷം ചെയ്യുമെന്നതില്‍ സംശയമില്ല. ഒരു സമ്മേളനത്തില്‍ സംബന്ധിക്കാതിരുന്ന ചിലരെപ്പറ്റി, അവര്‍ വരാതിരുന്ന കാരണം മനസ്സിലാക്കാതെ ചില വിമര്ശിനങ്ങള്‍ ഈ ലേഖകന്‍ നടത്തുകയുണ്ടായി. വസ്തുതകള്‍ മനസ്സിലായപ്പോള്‍ വിമര്ശുനം തെറ്റിപ്പോയി എന്ന് ബോധ്യമായി. അതിനു ക്ഷമാപണം നടത്തുകയും ചെയ്തു.
രണ്ട് :- ‘നല്ല ലക്ഷ്യത്തോടെ വിമര്ശി്ക്കുക.’ വിമര്ശശനത്തിനു പിന്നിലുള്ള ഉദ്ദേശ്യം ശുദ്ധമായിരിക്കണം. നന്മയിലേക്ക് വരുത്തുവാനും തെറ്റുകള്‍ തിരുത്തുവാനും ഉതകുന്ന വിധത്തിലായിരിക്കണം. യേശുക്രിസ്തു അന്നത്തെ മതമേധാവികളായ പരീശവിഭാഗത്തെ ശക്തമായി വിമര്ശിിച്ചു. അത് അവരെ മുറിപ്പെടുത്തുവാനായിരുന്നില്ല. അവരുടെ വികലമായ ഭക്തിയും അനുഷ്ഠാനവും തിരുത്തുവാന്‍ അവരെ സഹായിക്കുന്നതിനായിരുന്നു. പക്ഷേ അവര്‍ യേശുവിന്റെര ശത്രുക്കളായിത്തീരുകയാനുണ്ടായത്.
മൂന്ന് :- ‘ഞാന്‍ നിന്നെക്കാള്‍ മെച്ചപ്പെട്ടവനാണ്’ എന്നുള്ള ഭാവത്തോടെ ആകരുത്. ഞാനും തെട്ടിപ്പോകാന്‍ വളരെ സാധ്യതയുള്ള വ്യക്തിയാണ് എന്ന് ചിന്തിക്കുകയും വിനയത്തിന്റെ ആത്മാവില്‍ മാത്രം ഇക്കാര്യം നിര്വ്വിഹിക്കുകയും വേണ്ടതാണ്.
വിമര്ശവനങ്ങളെ നാം എങ്ങനെ നേരിടണം? അമേരിക്കയിലെ മൂന്നാമത്തെ പ്രസിഡന്റായിരുന്ന ജെഫേസ്സണ്‍ തന്നെപ്പറ്റി ഓരോരുത്തര്‍ പറയുന്ന വിമര്ശരനം കേട്ടു മനം മടുത്തു പൊതുജീവിതത്തില്‍ നിന്ന് വിരമിക്കുവാന്‍ കൂടി ആലോചിച്ചിരുന്നു. അത് അദ്ദേഹം പ്രസിഡന്‍ ആവുന്നതിനുമുമ്പായിരുന്നു. എബ്രഹാം ലിങ്കണിനുണ്ടായിരുന്ന അനുഭവം മറിച്ചല്ല. പക്ഷേ ലിങ്കണ്‍ അത് നേരിട്ട രീതി വ്യത്യസ്തമായിരുന്നു. അദ്ദേഹമിങ്ങനെ പറഞ്ഞു. ‘എന്റെബ വിമര്ശീകന്മാരോടെല്ലാം മറുപടി പറയുവാന്‍ തുനിയുകയാണെങ്കില്‍ മറ്റൊരു ജോലിക്കും എനിക്ക് സമയമുണ്ടാവില്ല. എന്റെക വെളിച്ചത്തിനനുസരിച്ചു എനിക്ക് നല്ലതെന്ന് തോന്നുന്ന വിധത്തില്‍ എന്റെന ചുമതല കൃത്യമായും സത്യനിഷ്ടമായും നിര്വ്വ്ഹിക്കാന്‍ ഞാന്‍ ശ്രമിക്കുന്നുണ്ട്. അതിന്റെ് ഫലം ത്രുപ്തികരമാവുന്നുവെങ്കില്‍ മറ്റുള്ളവര്‍ പറഞ്ഞത് ശരിയല്ലന്നു വരും. മറിച്ച് ഫലങ്ങള്‍ തൃപ്തകരമല്ലെങ്കില്‍ ആരുതന്നെ എത്ര പ്രശംസിച്ചാലും എന്റെച നടപടി ശരിയാവാനും തരമില്ല. ഇതാണ് വിമര്ശനകരോട് നാം അവലംബിക്കേണ്ട ശരിയായ മനോഭാവം.’
വിമര്ശകകര്‍ പറയുന്നതില്‍ വല്ല കഴമ്പുമുണ്ടോ എന്ന് വസ്തുനിഷ്ടമായി പരിശോദിക്കേണ്ട ആവശ്യമുണ്ട്. അങ്ങനെ ചെയ്യുമ്പോള്‍ നമ്മുടെ വല്ല പോരായ്മയും കണ്ടുവെന്നു വരാം. അത് സ്വയം തിരുത്തലിനു നമുക്ക് അവസരമുണ്ടാക്കും. വിമര്ശ്നത്തെ നേരിടാനുള്ള ഏറ്റവും നല്ല മാര്ഗ്ഗം നമ്മുടെ ജീവിതരീതി പരിശുദ്ധമാക്കുകയാണ്.