Mar Nicholovos participates in Prayer for Slain Coptic Christians

NEW YORK: On the evening of Sunday, April 21, 2013, a large crowd of faithful from Orthodox Churches seeking justice and peace, filled St. Patrick’s Cathedral in New York, New York, as they condemned the acts of violence in Cairo, Egypt.
Northeast American Diocesan Metropolitan of Malankara Orthodox Church, Zachariah Mar Nicholovos, led a delegation of clergy and faithful of the diocese, to express their solidarity and support to the Coptic Orthodox Church, as it fights for justice and peace in Egypt.
Zachariah Mar Nicholovos, in his speech, shared to Bishop David, General Bishop of the Coptic Orthodox Archdiocese of North America, and faithful gathered, “We, the Malankara Orthodox Syrian Church, stands firm with our sister Church, the Coptic Orthodox Church, in seeking justice and peace.”
Metropolitan Mar Nicholovos conveyed the prayers and love of His Holiness the Catholicos of the East, and Fathers of the Holy Synod as well.
The Metropolitan, issued a memo to the clergy and faithful earlier in the week. In the memo the Metropolitan not only condemned the acts of violence in Cairo, Egypt and in Boston, Massachusetts, but also sought that all people must prayerfully stand with the Coptic Church, and our Nation, that peace and justice may prevail over acts of hatred.

Inner Healing Retreat

 

A five day course of devotional treatment to a man’s body , soul and particularly to spirit. Classes are offered based on the word of God so as to evoke awareness of Sin, leading to honest repentance and open confession. Gifted Counselling with the aid of the Holy Spirit brings forth into light transgressions of the remote and dim past helping the soul to be free from fetters and chains.

”Musicians entertain you in palaces decorated with Ivory”(psalms45:8)-Praise and worship as of the angelic choirs elevate the spirit to the realms of heavenlies. A long course of Inner healing worship covering the entire span of the soul from the very moment of its formation in mother’s womb to the present moment makes total healing a personal reality to the participants. Anointment of the Holy Spirit as the last item on the final day serves the release of finished products thoroughly equipped with to live out successful and prevailing Christian life.

25 Tips to lead a happier life

.

‎    Take a 10-30 minute walk every day. & while you walk, SMILE. It is the ultimate antidepressant.
2. Sit in silence for at least 10 minutes each day.
3. When you wake up in the morning, Pray to ask God’s guidance for your purpose, today.
4. Eat more foods that grow on trees and plants and eat less food that is manu
factured in plants.
5. Drink green tea and plenty of water. Eat blueberries, b roccoli, and almonds.
6. Try to make at least three people smile each day.
7. Don’t waste your precious energy on gossip, energy vampires, issues of the past, negative thoughts or things you cannot control. Instead invest your energy in the positive present moment.
8. Eat breakfast like a king, lunch like a prince and dinner like a college kid with a maxed out charge card.
9. Life isn’t fair, but it’s still good.
10. Life is too short to waste time hating anyone. Forgive them for everything !
11. Don’t take yourself so seriously. No one else does.
12.You don’t have to win every argument. Agree to disagree.
13. Make peace with your past so it won’t spoil the present.
14. Don’t compare your life to others. You have no idea what their journey is all about.
15. No one is in charge of your happiness except you.
16. Frame every so-called disaster with these words: ‘In five years, will this matter?’
17. Help the needy,Be generous ! Be a ‘Giver’ not a ‘Taker’
18. What other people think of you is none of your business.
19. Time heals everything.
20. However good or bad a situation is, it will change.
21. Your job won’t take care of you when you are sick. Your friends will. Stay in touch.
22. Envy is a waste of time. You already have all you need.
23. Each night before you go to bed ,Pray to God and Be thankful for what you’ll accomplish, today !
24. Remember that you are too blessed to be stressed.
25.Share this with everyone on your list to help them lead a happier life.

Expectations of Youth-Positive Psychology

യുവതലമുറയുടെ പ്രതീക്ഷ – ക്രിയാത്മക മന:ശാസ്ത്രം

മന:ശാസ്ത്രം എന്ന്  കേള്‍ക്കുമ്പോള്‍ തന്നെ നമ്മുടെ  ചെറുപ്പക്കാര്‍  ചിരിക്കും .  വയറ്റില്‍ കുതിര ഓടുന്നതും ഹിപ്നോടിസം ചെയ്യുന്നതും, ചെമ്പരത്തി പൂവ് ചെവിയില്‍ വച്ചിരികുന്നതും ഒക്കെയാണ് മനസ്സില്‍  വരുന്ന ചിന്തകള്‍. കുറച്ചു കാലം മുന്‍പ് വരെ മന:ശാസ്ത്ര ശാഖ  കടന്നു പോയ വഴിയും അത് തന്നെ – വിവിധ ചികിത്സാ രീതികള്‍………
കഴിഞ്ഞ കാലം വരെ പ്രശ്നങ്ങള്‍ വരുമ്പോള്‍ എങ്ങനെ നേരിടും എന്നായിരിന്നു  മന:ശാസ്ത്രഞ്ജര്‍ പരിശീലിപ്പിച്ചിരുന്നത്  എങ്കില്‍ ഇപ്പോള്‍ പ്രശ്നങ്ങള്‍  എങ്ങനെ പ്രതിരോധിക്കാം എന്ന ചിന്തയില്‍ ആണ് അവര്‍ .  ഈ വിചാരം നമ്മുടെ  പുതിയ തലമുറയ്ക്ക്  പ്രതീക്ഷ നല്‍കുന്ന ഒന്നാണ് ..
” BE – POSITIVE ” – കേട്ടുപരിജയമുള്ള  ഒരു തത്ത്വചിന്ത. ഇതിന്‍റെ തുടര്‍ച്ചയായി ഒരു മന:ശാസ്ത്രശാഖതന്നെ  ഉടലെടുത്തു – ക്രിയാത്മക -മന:ശാസ്ത്രം, (positive psychology).

അടുത്തിടയ്ക്ക്  യുവജന പ്രശ്നങ്ങള്‍ ചര്‍ച്ച   ചെയ്യാന്‍  ഒരു അവസരം lലഭിച്ചു. വേദി പങ്കിട്ട തീപ്പൊരി  പ്രസംഗങ്ങള്‍ക്കൊടുവില്‍ നന്ദി പ്രകടിപ്പിക്കാന്‍ കയറിവന്ന ഒരു മിടുക്കന്‍  പറഞ്ഞു. “വേദിയിലുള്ള എല്ലാവരും എന്നോട് ക്ഷമിക്കണം, പ്രായമായ   നിങ്ങള്‍ക്ക് എങ്ങനെ ഞങ്ങള്‍ യുവാക്കളുടെ പ്രശ്നങ്ങള്‍ അറിയാന്‍ സാധിക്കും . പ്രശ്നങ്ങള്‍ നേരിടാന്‍ അറിയാത്തതാണ്  ഞങ്ങളുടെ  പ്രശ്നം!” എല്ലാവരുംചിരിച്ചെങ്കിലും  അവന്‍ പറഞ്ഞതിലും ന്യായമുണ്ട് .  മക്കളെ കൂട്ടില്‍ ഇട്ടു വളര്‍ത്തി പാലും, ബ്രഡും കൊടുത്ത്‌ , ലക്ഷങ്ങള്‍ മുടക്കി പഠിപ്പിച്ച്  നല്ല കമ്പനി ജോലി വാങ്ങി കൊടുത്ത് ഒരു കല്യാണവും കൂടെ കഴിപ്പിച്ചങ്ങ് വിടും , മോന്‍ / മോള്‍ ജീവിച്ചോളാന്‍ പറയും.  അവിടം തൊട്ട് തുടങ്ങി നൂലാമാലകള്‍ . ഒന്നിന് പുറകെ ഒന്നായി പ്രശ്നങ്ങള്‍ വരുമ്പോള്‍ പകച്ചു നിന്നു പോകുന്നു ഇവര്‍ .

അതിജീവനകല  – നാം ഭൂമിയില്‍ ജിവിതം ആരംഭിച്ചപ്പോള്‍ മുതല്‍ അഭ്യസിച്ച് തുടങ്ങുന്നു ഇത്.
പക്ഷേ ഇടയ്ക്കു വച്ച് എല്ലാവരും ചേര്‍ന്ന് നമ്മളെ ഫീഡ്  (പോറ്റാന്‍))))) ) ചെയ്യാന്‍ തുടങ്ങി. നമ്മള്‍ അതിജീവന കല ആര്‍ജ്ജിക്കേണ്ടതിന്‍റെ  ആവശ്യം  മറന്നും പോയി.

നമ്മുടെ കുറവുകള്‍ നികത്താന്‍ മാത്രം പരിശീലിക്കാതെ കഴിവുകള്‍  കണ്ടെത്തി  കൂടുതല്‍  പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുക, കഴിവുകള്‍ അവസരോചിതമായി വിനിയോഗിക്കാന്‍ പരിശീലിപ്പിക്കുക എന്നതാണ് ഇവിടെ പ്രധാന ലക്‌ഷ്യം .

ഇതിപ്പൊ പുതിയ കാര്യം ഒന്നും]അല്ലല്ലോ . യുവജന ക്യാമ്പുകള്‍ ധാരാളം നടത്തിയും പങ്കെടുത്തും ഉള്ള പരിചയത്തില്‍  2 കോളം വരച്ചിട്ട് കഴിവ് &  കുറവ് എന്നെഴുതി ഒറ്റക്കിരുന്നാലോചിച്ചാല്‍ ഇപ്പറഞ്ഞതൊക്കെ കടലാസില്‍ പതിപ്പിക്കാം അതൊക്കെ എഴുതിപ്പിടിപ്പിക്കുമ്പോള്‍  നോക്കിയാല്‍ മതി കുറവുകളുടെ പട്ടിക നീളം കൂടിയതാകാന്‍ ആണ്  സാധ്യത  ഈ താരതമ്യംകൊണ്ട്  എന്താ കാര്യം ! അത്  ഉപയോഗിക്കാന്‍ കൂടി പഠിക്കണ്ടേ !!!

യുവജനങ്ങള്‍ കഴിവുകള്‍ കണ്ടെത്തി  അവ പ്രായോഗികമാക്കേണ്ടത് പ്രധാനമായും  6  കാര്യങ്ങള്‍ക്കാണ് –

6- C  കള്‍ .

Competence:  നിങ്ങളുടെ  കഴിവുകള്‍  സ്വയം വളര്‍ച്ചയ്ക്കും സമൂഹ വളര്‍ച്ചയ്ക്കും ആയി  മാറ്റുക. പഠനം മാത്രമായി ഒതുങ്ങാതെ സ്വയം വളര്‍ച്ച ലക്ഷ്യമിട്ട് വിവിധ  പ്രവര്‍ത്തനങ്ങളില്‍ പങ്കു ചേരണം . അടുത്തിടയ്ക്ക് വായിച്ച ഒരു പഠന റിപ്പോര്‍ട്ട്‌ സൂചിപ്പിക്കുന്നത് കൗതുകപരമായ  ഒരറിവാണ്‌ :  സംഗീതത്തിലും മറ്റു  വിഷയങ്ങളിലും പങ്കെടുക്കുന്ന കുട്ടികള്‍ക്ക് സ്വാര്‍ത്ഥത  കുറവാണത്രെ. ഇക്കൂട്ടര്‍ പുസ്തകപ്പുഴുക്കളേക്കാള്‍ സഹജീവികളോട് കരുണയുള്ളവരാണെന്നും പറയുന്നു .
Confidence:  കഴിവുകള്‍ കണ്ടെത്തുന്നത് ആത്മവിശ്വാസം വര്‍ദ്ധിപ്പിക്കും. ആത്മ ബോധം മന:സന്തോഷം ഉളവാക്കും .
Connections:  നിങ്ങളുടെ കഴിവുകള്‍ നല്ല ബന്ധങ്ങള്‍ ഉറപ്പിക്കുവാന്‍ കാരണമാകണം. ഇന്ന് നമുക്ക് സൗകര്യങ്ങള്‍ വര്‍ദ്ധിച്ചു. ഇമെയില്‍, ഫോണ്‍ സൗകര്യങ്ങള്‍ നമ്മള്‍ വേണ്ടുവോളം ഉപയോഗിക്കുന്നു, പക്ഷെ അയല്‍പക്കകാരനെ കാണുന്നതും സംസാരിക്കുന്നതും വല്ലപ്പോഴുമായി. കൂട്ടായ്മകളില്‍   സജീവ  പങ്കാളിത്തം  നമ്മില്‍  ചുമതലാബോധം  നല്‍കും.ഏറ്റവും പുതിയ പഠനങ്ങള്‍ പറയുന്നത്   യുവാക്കളില്‍ ഭീരുത്വം വര്‍ദ്ധിക്കുന്നു എന്നാണ്. അത് മറയ്ക്കുവാന്‍  അവര്‍ ഇന്‍റര്‍നെറ്റ്- സോഷ്യല്‍ മീഡിയയെ  ആശ്രയിക്കുന്നു , ഇത്  ആരോഗ്യപരമായ വ്യക്തിബന്ധങ്ങള്‍  –  തകരാറില്‍ ആക്കുന്നു . ഇത്തരം സാങ്കേതിക  വിദ്യകള്‍ യുവാക്കളെ അന്തര്‍മുഖരാക്കുന്നതായും  പഠനങ്ങള്‍ തെളിയിച്ചിരിക്കുന്നു .
Character:   കഴിവുളെ പ്രോത്സഹിപ്പിക്കുന്നത്  മാതൃകാപരമായ  സവിശേഷ വ്യക്തിത്വം ഉള്ളവരായി മാറാന്‍ വേണ്ടി ആകണം. കര്‍ത്തവ്യബോധം ഉള്ള പെരുമാറ്റം  ജീവിതത്തിന്‍റെ  ഭാഗമാക്കണം.
Caring :   കരുതലോടുകൂടിയ സമീപനം എല്ലാ ഇടപാടുകളിലും ഉണ്ടാകുവാന്‍ ശ്രദ്ധിക്കണം.
Contribution: നിങ്ങളുടെ ഗുണങ്ങള്‍ (കഴിവുകള്‍ )വഴി   നിങ്ങള്‍ ജീവിക്കുന്ന സമൂഹത്തിന് നല്ല സംഭാവന  നല്‍കുക.  അവ വരും തലമുറയ്ക്ക് പ്രജോതനമാവട്ടെ.
ഭാരത ഐതിഹ്യത്തില്‍ ഒരു കഥയുണ്ട് . പുരാതനകാലത്ത് ഭൂമിയില്‍  ഉള്ള എല്ലാവര്‍ക്കും ധാരാളം കഴിവുകള്‍ ഉണ്ടായിരുന്നു. അവര്‍  ദേവതുല്യര്‍ ആണെന്നുള്ള അവരുടെ  ചിന്ത തങ്ങളുടെ കഴിവുകള്‍ വേണ്ടവണ്ണം വിനിയോഗിക്കാതെ അവരെ അഹങ്കാരികള്‍ ആക്കി മാറ്റി. ഇതുകണ്ട ബ്രഹ്മാവ്‌ ഒരു കാര്യം തീരുമാനിച്ചു . ദൈവതുല്യ   ഗുണങ്ങള്‍ ഇനി ആരും അറിയാത്ത പോലെ ഒളിപ്പിച്ച് വയ്ക്കണം. എവിടെ ഒളിപ്പിക്കും?
ദേവന്മാര്‍ സഭ കൂടി.ഒരു ഉപദേഷ്ടാവ് – ഗുണങ്ങളെ ഭൂമിക്കടിയില്‍ കുഴിച്ചിടാന്‍ നിര്‍ദ്ദേശിച്ചു. മനുഷ്യന്‍ കണ്ടുപിടിച്ചാലോ!!
കടലില്‍ ഒളിപ്പിച്ചാലോ ?? മനുഷ്യന്‍ അവിടെയും ചെന്നെത്തും !!!
മലമുകളില്‍ ആയാലോ എന്നായിരുന്നു അടുത്ത അഭിപ്രായം. മനുഷ്യന്‍ കൊടുമുടികള്‍ കീഴടക്കി. അതും നടപ്പില്ല. ഒടുവില്‍ ഭഗവാന്‍ തീരുമാനത്തിലെത്തി മനുഷ്യന്‍റെ  കഴിവുകളും ശക്തിയും ലക്ഷ്യവും എല്ലാം ഓരോരുത്തരുടെയും  ഹൃദയത്തില്‍ ഒളിപ്പിക്കാം. അതാകുമ്പോള്‍ ആരും കണ്ടുപിടിക്കുമെന്ന് കരുതേണ്ടതില്ലല്ലോ. ഇതല്ലേ പലപ്പോഴും നമുക്ക് സംഭവിക്കുന്നത്‌… . ആഗോള  ഉത്കണ്ട പടര്‍ന്നു പിടിച്ചിരിക്കുന്നതിനാല്‍ നമ്മള്‍ പലപ്പോഴും ” വിളി ” മറന്നുപോയിരിക്കുന്നു . ഇതുതന്നെയാണ്‌ സാന്റിയാഗോ എന്ന ഇടയബാലനിലൂടെ പൌലോ കൊയ്‌ലോ (ആല്‍കെമിസ്റ്റ് ) നമ്മെ ഓര്‍മിപ്പിച്ചതും. നമുക്കുമുന്‍പെ നടന്നവരുടെ  ജീവിതവിജയവും ഇതുതന്നെയായിരുന്നു. “നിധി” നമ്മളില്‍ ഓരോരുത്തരിലും തന്നെയാണ്. അതു കണ്ടെത്തുകയും മേല്‍ പറഞ്ഞവിധം 6C കളിലും അതിനെ ഉപയോഗിക്കുകയും ചെയ്യുമ്പോള്‍ സ്റ്റേജിലെ യുവാവിന്‍റെ പരാതിക്കൊരു പ്രതിവിധി ലഭിക്കും. “പ്രശ്നങ്ങള്‍ നേരിടാന്‍ നമ്മള്‍ പഠിക്കും.

A Study of the Lord’s Prayer

  If we don’t understand this prayer exactly the same way his disciples understood it, Jesus will have to rephrase it. The terms such as heaven and Kingdom of God may not mean the same today as it meant in Jesus time.  Our world hasn’t changed much from Jesus’ time, but our worldview has radically changed. Our existential problems haven’t changed much, but the way in which we approach those problems has radically changed. If Jesus lived among us today, he would consider these differences.  What follows is a brief examination of how the worldview of Jesus’ time was different from ours, and how their existential issues were approached based on their worldview.If Jesus lived among us today, how would he teach us the Lord’s Prayer? Would it be the same as the one he taught his disciples in Palestine two thousand years ago? Obviously Jesus will have to teach us the prayer in a language we understand, not in Aramaic, the language of the first century Palestine. If Jesus lived in an English speaking place, he would teach it in English. If in Kerala, it would be in Malayalam, if in Germany, it would be in German, and so on. Well, this prayer has been translated to over two thousand languages since then, and people pray this prayer in their own languages. If Jesus lived among us today, would he teach us the same translations of the prayer that we use, or will Jesus modify it in any way?

Here is the Lord’s Prayer as it appears in the New Revised Standard Version:

Our Father in heaven, hallowed be your name.Your kingdom come.
Your will be done, on earth as it is in heaven.
Give us this day our daily bread.
And forgive us our debts, as we also have forgiven our debtors.
And do not bring us to the time of trial, but rescue us from the evil one.
For the kingdom and the power and the glory are yours forever.

Jesus’ World– A World in Pain

Jesus lived in a world of pain and suffering. Sunday school classes have given us the picture of a Jesus who toured in a peaceful countryside preaching and healing. However, this picture is far from the truth.

The people of Jesus’ world were under foreign dominion, and they were oppressed in every possible way. They did not have freedom of religion. Their high priests were appointed by the Romans. Many patriotic people were made outlaws and were forced to live by highway robbery. We read about the Galileans whose blood Pilate had mixed with their sacrifices (Lk.13: 1). How cruel it was on the part of that foreign governor to slaughter the Galileans while they were doing a religious ritual in their temple! Jesus sent out the twelve with a warning that they might be arrested or killed (Mt.10: 17-30). The government authorities were always in fear of mass riots (Mt.26: 5). There were spies among the people, which is the reason why Jesus talked to the people in parables but in plain language to his disciples (Mt.13: 9-13).

In the absence of political freedom, the land’s economy deteriorated day after day. The gap between the rich and the poor was getting wider. We read in a parable of Jesus that there was a rich man who was dressed in purple and fine linen and lived in luxury every day, and at his gate was laid a beggar named Lazarus, covered with sores and longing to eat what fell from the rich man’s table (Lk.16: 19). In another parable we see a man who could not pay his dues liable to be sold into slavery along with his wife and children to clear the debt (Mt.18: 23 -34).  What a frightening situation! In another parable Jesus speaks about a judge who neither feared God nor cared about men (Lk.18: 2). From the story of Good Samaritan we assume that burglary must have been very common (Lk.10: 30). Jesus advised not to store up treasures on earth, where thieves break in and steal (Mt. 6: 19).

Due to the political oppression and economic deterioration, the people were suffering from starvation, sickness, and mental illness. We read about a pool in Jerusalem where a great number of disabled people used to lie –the blind, the lame, the paralyzed waiting for a movement in the water to be healed (John 5: 2). We also read about mentally ill people living in tombs (Mk. 5:2). How hopeless they were!

In this miserable condition, one prayer rose from the depths of their hearts: God, save us! The Lord’s prayer is an expanded version of this simple prayer. They also tried to find the root cause of the problem in order to find a solution.

The Worldview of Jesus’ World

A close examination of the Lord’s Prayer yields a fairly good picture of the worldview of Jesus’ world. The world was related to a two-storied house consisting of two levels—an upper level and a lower level—heaven and earth. The earth is flat, and heaven exists as a flat world parallel to the earth.  There were stories of angels coming down from heaven to earth now and then, and of heaven opening sometimes and people on earth getting a glimpse of what is happening there.

Compared to the earth, heaven was seen as an ideal world. Heaven is a world of joy, love and peace, but earth has all sorts of existential problems. God is in heaven, and the human beings, who are praying, are on earth. God is the king of heaven, but not of earth. God’s kingdom is heaven, not earth. God’s will is done only in heaven, not on earth. The human beings are expressing their wish in this prayer for God to become the king of earth as well. God’s kingdom needs to come to earth. God’s will needs to be done on earth as in heaven.

If God is not the ruler of earth, then who is its ruler? Whose will is done on earth? Whose kingdom is earth? The answer to this question can also be found within the Lord’s Prayer—Deliver us from the evil one. The earth is ruled by the evil one. The will of the evil one is done on earth now. The evil one is a synonym of Satan.  Satan originally received his authority from God. Then he was another angel like Gabriel and Michael, and his name was Lucifer. He was given the responsibility to assist God in administering the earth. Eventually, he rebelled against God and claimed the ownership of earth. Thus he became an enemy of God. The word Satan in the original language means enemy.

A Diagnosis and Solution

The people of Jesus’ world ascribed their plight to the rule of Satan. Relationship with God and among themselves was broken. People do not follow God’s will because their relationship with God is broken. The prayer forgive us as we forgive others is because of broken relationships among human beings. Suffering from poverty and various illnesses, they hoped and earnestly prayed for God to intervene and end Satan’s rule. The Lord’s Prayer is such a prayer that rose from the depths of their hearts for deliverance.

They sincerely hoped that God would soon send someone to replace Satan as the ruler of the earth. They referred to this person as the messiah. As soon as the messiah arrives, he would conduct a judgment, and  Satan and all those people and nations that stand on the side of Satan will be eliminated. The Lord’s Prayer includes the prayer, Lead us not into temptation! Here the word temptation is peirasmos in Greek, which also means trial. Thus the prayer here seems to be this: Lead us not into the trial (judgment) by the messiah.

Temptations from Satan were not to be avoided. Following the example of Jesus, they were supposed to seek out Satan, and boldly face the temptations. They also knew that in order to overcome the temptations of Satan, they needed daily empowerment from God. They received this while they meditated the verses from the Scriptures. Jesus won over the temptations by quoting verses from the scriptures. That is perhaps what the prayer Give us this day our daily bread means.

The events in Jesus’ life follow this worldview. After accepting baptism from John, Jesus had a vision of the open heaven. He heard the voice of God appointing him as the messiah– you are my dear son. The spirit of God descended on him confirming the appointment. Accepting the appointment, he went straight to meet Satan, the present ruler. Satan laughed at Jesus’ conviction that he was the messiah (son of God), and tried to dissuade him from his mission. Satan tried to convince him that he was the lawful ruler of the earth, and invited Jesus to serve him. But Jesus overcame this temptation, and continued his mission. He began to proclaim the good news that the kingdom of God had arrived, and encouraged people to renounce the rule of Satan and enter God’ kingdom.

Based on our analysis so far, here is a simple paraphrase of the Lord’s Prayer:

God, our father and the king of heaven: We, thy children on earth, are eagerly waiting for you to overthrow the rule of Satan and establish thy rule on earth. Broken relationships and the resulting injustice and poverty have made our life on earth intolerable. Please nourish us daily with thy empowering words so that we may stand against Satan with courage and strength. We want to mend our broken relationships, so we seek thy forgiveness just as we forgive each other. When thy messiah comes to replace Satan, please do not let us be eliminated with Satan and his associates.

Our World in Pain

Our existential issues haven’t changed much from that of Jesus’ world. Ours is also a world in pain. Evil rules in our world too, which is primarily expressed in broken relationships. Relationships are broken at all levels– between God and man, between man and man, and between man and nature. People are not willing to seek forgiveness or to forgive. Such broken relationships perpetuate injustice and poverty. When some people amass more than what they need, most of the people don’t have enough to survive. Unjust structures cause illnesses- physical and mental. A lot of people are born disabled physically as well as mentally, and many more become disabled in one way or other.  With the breakdown of man-man relationship, we are unwilling to  see the humanity as a family or as one organism.  Instead of cooperating, we are annihilating each other. We are building walls of nationality, race, caste, color, and gender. World military expenditure is estimated to have been $1738 billion in 2011, corresponding to 2.5 per cent of world gross domestic product (GDP) and $249 for each person in the world. With the breakdown of man-nature  relationship, humanity as a whole is facing extermination by global warming, pollution, lack of resources etc. Humanity itself has become an endangered species.

However the greatest threat to human existence today is a sense of meaninglessness. The primary requirement of human existence is a will to exist. Such a will depends upon how we understand our existence. Our existence appears meaningless to the humanity today because it seems to have no purpose. This is so because the humanity relies on a world-view that makes our life meaningless and purposeless. According to this world-view, only what appears to our sensory perception is real; any assumption of anything beyond or behind it is irrational, unscientific, and senseless. Such an understanding of the world and life has left the humanity handicapped. God is not even worth thinking about; actually it is a crime to use the word God in public life in some countries. The children learning in the modern schools don’t even know that such a word exists in language! Today we believe that what we see is what ultimately exists, and our science is the ultimate source of knowledge, and the scientists are the authority of knowledge. Unfortunately, our science and scientists fail to tell us why we exist and how we need to exist. They are asking us to live in their demythologized world of hopelessness.

Our Worldview

The world is very much like a machine in our view. It consists of galaxies and planetary systems that run like clocks. It is fully within our power to perceive and comprehend. Nothing exists beyond our power of perception, and even if anything exists, it is not worth knowing. Our worldview is different from that of Jesus’ time. We don’t believe in a two-storied world any more. We don’t believe that there is a parallel world a few miles above earth. Our spaceships couldn’t find any such world. We cannot picture God as the king of heaven and Satan as the king of the earth; kings are disappearing from our world. Because we have a different worldview, we don’t explain the cause of our misery in the same way as the people of Jesus’ world did. We don’t believe that a rebelled angel is the cause of all the problems in our world, and we don’t believe that our world will be miraculously transformed with the arrival of a God-appointed ruler.

A Diagnosis and Solution

Our worldview today may be called a scientific worldview. It has no room for any poetic imagination. It cares only for observable phenomena. It may be described as a unidimensional worldview. Compared to our scientific worldview, the worldview of Jesus’ world may be called a poetic worldview. It had room for poetic imagination. It was multidimensional compared to our unidimensional one. It could make use of metaphorical expressions that could handle hard-to-express  philosophical truths. Today with the unidimensional scientific worldview, we lack the skill of such metaphorical thinking.

We need to express our innermost aspiration for liberation, and we are still looking for a new prayer to rise from our hearts. The Lord’s Prayer can give us some guidance as to what we might pray today. It has to be a prayer for the liberation of all those who lead a miserable life for whatever reason. It has to rise from the very depths of our hearts and it has to envelope all that exists. It has to be a prayer for the wellbeing of all the people on earth. We can still use the Lord’s Prayer giving slightly different meanings to some of the key terms. We may have to demythologize some of those terms. We may not understand heaven as a parallel world above the earth, but we can see it as another dimension– as the invisible part of the world. We may also see it as an ideal world, which we may use to understand our world. We may not understand God as the king of heaven, but we may see God as what ultimately exists. We may not understand Satan as the ruler of the earth, but we may see Satan as a personification of all the evil we experience in the world. We may fail to see messiah as a divine ruler who would miraculously resolve all the existential problems in the world, but may see messiah as an expression of a hopeful future.

The Lord’s Prayer is a cry for liberation that rose from human hearts in Jesus’ world.  However, it doesn’t make much sense to us today because we, living far away in time and place, have a different way of looking at the world and a different way of explaining our existential problems. The people of Jesus’ world used a poetic worldview, and they had the skill of metaphorical thinking, which enabled them to think in terms of heaven, God, Satan, and messiah. Though we lack the ability of metaphorical thinking, we use a scientific worldview, and we have the skill of rational thinking, which helps us to gain a very good understanding of the perceptible world. If we are willing to gain the ability of metaphorical thinking along with our skill of scientific thinking, we will be better equipped to face our existential challenges.   It is not a question of either or, we need both a scientific worldview and a poetic worldview.

Our scientific worldview depends on our perception with the five senses and our rational power. But the world is greater than what we can perceive with our senses. This imperceivable part of the world is perceived by what we call our inner senses. Traditionally we speak about inner eye. Although we speak about inner senses, we really know nothing about them. It seems that It is primarily our power of imagination that creates a poetic worldview. A scientific worldview, though very useful, is incomplete in itself. It can help us live our life more easily and comfortably, but it cannot tell us why we live. A poetic worldview helps us answer the basic questions of existence such as why we live, who we are, and how we are related each other and to everything else.

Humanity has always functioned with a poetic worldview. In the past few centuries, we developed a scientific worldview, which we thought can replace the poetic worldview. That was a mistake. We need both kind of worldviews, and they need to exist side by side.  With this understanding, we will be able to pray the Lord’s prayer meaningfully.

Sermon on Luke 18:18

Eligibility for Eternal Life/ Kingdom of God: A Meditation on Luke 18:18-27

The Gospel reading for sixth Sunday after the feast of the Cross comes from the Gospel according to St. Luke 18:18-27. This story is about the ruler who sought “eternal life”. All texts that are prescribed by the Church for reading during this season would suggest a new culture; ‘Culture of the Cross’. In all these readings principles for a genuine Christian life are presented. These principles are drawn with the cross as the foundation. This particular event also gives one of those principles.

Ch. 18 begins with a couple of parables. They do not have much relation with our text. But the immediately previous section (Vs. 15-17) has some thing to talk about this story. As in the case of other chapters, Luke has collected in this chapter also incidents and sayings from his source and compiled them with a lose outline under the general outline involving the birth, life, death, resurrection and ascension of Jesus.

This is the second story that talks about some one asking about eternal life in Luke. It is not clear whether Luke took this story or the one in ch. 10 (25-28) from Mark 10:17 ff (this is on the assumption that Mark was the first Gospel). While Mark has certain man asking about eternal life, Luke 10 has a lawyer and Luke 18 has a ruler. Another parallel story is seen in Matthew 19:16ff. In Matthew also the question comes from ‘certain man’. Generally they all agree on much of the content. Luke 10 has more differences among them. In our present passage, the section that begins with v.18 should end only with v.30. But for the Church which wants to make a point wishes to end the passage with v.27. Further dealing of Peter’s statement and Jesus’ answer to it are not quite important for the Church under the circumstance. The point is well made with two statements in vs.24 and 27. (‘How hard it is for rich man to enter the Kingdom of God’ and ‘that which is impossible with man is possible with God’).

There are several sayings regarding Kingdom of God and conditions to enter into it in the Gospels. Most of them are in Matthew’s Gospel. Luke has a couple of them and two among them are in this chapter. The other one is in 9:62. It is interesting to note that the first among these two appear just before this passage in 18:16. This talks about the innocence, trust, and dependence with which one will be made eligible to enter the Kingdom (like a child). The third and last one is in 18:29. It tells us that entry in to the Kingdom is not on human effort; rather by the grace of God (Apostle Paul has used this theme extensively). It is for this grace one has to put the trust and dependence on God. In this context our passage becomes an example for the trust and dependence. It is worth noting that on two Sundays back (4th Sunday after the feast of the Cross; St. Luke 16:9-18), the reading talked about a similar issue. This passage told us that one cannot serve both wealth and God simultaneously just as one cannot serve two masters the same time.

Here in our present passage (18-27) the basic question is not whether one obeys all the commandments or not. Rather, the question is ‘what is the attitude of the person who follows the laws’. Obeying the law can only be an expression of faith in and relation with God. It is not done because of fear or compulsion, rather because of love and trust. So the word ‘obedience’ itself will become extinct to have ‘love expression’ in our language instead.

The ruler that came to Jesus was a rich man and his attitude to wealth was expressed through his walking out from the presence of Jesus when he was asked to sell all his processions to be given to the poor. He stated that he has been obeying all the commandments childhood onwards. Here God (Son of God) is testing him with an even greater commandment or the first commandment in its true sense. When you say ‘there shall not be any other god than your God’ it does not mention just the gods of other communities. It certainly refers to any thing that can distance oneself from God and what His mind asks for.

Jesus requires the person to go beyond the written law and to follow the mind of God expressed every moment in his life. This is how law becomes dynamic and contextual. The mind of God is that human should put their complete trust in God and follow him all the way.

Few days back I was talking to a member of our congregation, a retired high ranking police officer. He talked about a highly qualified and efficient doctor working in one of the cities in Kerala. This doctor collects huge amount as fee and recommends expensive tests, many a time for no valid reason, from which he gets big commission. Obviously this doctor is a very rich man. He has a huge house and loving family. But since he is addicted to his job that brings him high income, he spends hardly three hours at home. He even sleeps in the personal chamber attached to his office in the hospital. My questions: why he should have such a big house and a loving family since he spends only few hours there? Why he should have so much money since he spends most of his time in the hospital? Of course I am not the one who raised this question first. Our Lord raised this question several centuries back (Luke 12:20). This is still a relevant question before every person who fails to live quality life with mutual love, care and fellowship to make money and add on material wealth. The issue is not whether this person was rich or not. Rather, when it comes to choosing between the two, he chose the wrong one. This displayed his attitude towards wealth. I must say many of our people having some career (especially in diasporas) get easily carried away by career mania and fail to live a life of their own with their family and friends.

Any one who put trust in wealth will do any thing to gather and preserve it. He may be some one who literally following all the commandments. But that will not make him eligible to have eternal life. Eternal life goes beyond material and worldly processions and keeping some law or statute. Keeping the commandment is a positive way of keeping dependent relationship with God. It is worth noting that following this passage (vs. 18-30) Jesus is seen talking about his passion through which he displayed his readiness to let everything he had, including his life, go for the sake of eternal life for others. That was His way of keeping the commandment of His Father. Only the one who is able to let what he clings on to go, can attain eternity. This is the true liberation or salvation. Liberation is detachment from worldliness and attachment to God and His creation.

In this context Peter’s statement (v.28) becomes a statement about the correct attitude of a disciple of Jesus. Jesus’ reply to such an attitude (vs.28, 30) tells us something about eternity and Kingdom of God. It is experienced in the context of a community and will lead to a state beyond this material world. The implication is that some one who holds wealth in high regard will not be able to have a loving and caring community around. This situation will deprive that person of eternity. It is good to read about Cain’s cry before God who said, ‘I have become a wandering person, a fugitive and vagabond and any one who sees me will kill me’ (Gen. 4:13, 14). Kingdom of God is experienced in dynamic fellowship with one another and attachment to wealth and material processions will prevent people from having this kind of fellowship.

The ruler may be like the one talked about in Luke 14:1 ff., a proud and rich person who follows the law, but fails to recognize and respect others. Eternal life is equated with Kingdom of God. The casual use of the term “good” is not well accepted by Jesus. The ruler did not have to use it on Jesus as it was inherent in Him. A teacher can only be good teacher and God is the only teacher. There shall not be any ‘not so good teacher’ or ‘bad teacher’.  By presenting this event, Luke was making a comparison between what is and what should be. Same is the purpose of the Church in choosing this passage for our meditation during the season. A person who lives by Christian principles and by the culture of the cross will sure take serious note of this comparison. The Pharisees were custodians of the law but never understood the spirit of the law. They were rich and were proud of that, but did not know the real use of it (Luke 16:14; 16:9). Jesus criticizes them for so foolish. Christians, on the contrary, are to be more concerned of submitting themselves to the mind of God on a daily basis.  One can be saved only by trusting in God and following his will, because He is the one who grants ‘eternal life’.

About these ads

What you do to the person who helps you to fulfill your ambitions

നിങ്ങളുടെ ജീവിതാഭിലാഷം എന്താണ്?

നിങ്ങളുടെ ജീവിതാഭിലാഷം സാധിച്ചു തന്ന/ സഹായിച്ച വ്യക്തിക്കുവേണ്ടി നിങ്ങൾ എന്ത് ചെയും???.

ചോദ്യത്തിൻറെ ഒന്നാം ഭാഗം എളുപ്പമാണ്. എന്നാൽ രണ്ടാം പകുതി
കുഴപ്പിക്കുന്നതും. ഉത്തരം കണ്ടെത്തി വച്ചോളൂ. നമുക്ക് ഇത്തവണ ചർച്ച
ചെയ്യാം.

എല്ലാ ജീവജാലങ്ങളും അഭിനന്ദനം ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
എന്നാൽ അത് പകർന്നു കൊടുക്കുവാൻ അത്ര എളുപ്പമുള്ള കാര്യമല്ല. ഇത്
ജന്മസിദ്ധവാസന ഒന്നും അല്ല, പരിശ്രമിച്ച് ആർജ്ജിച്ചെടുക്കേണ്ട ഒരു
സത്ഗുണമാണ്.

കൃതജ്ഞതയും അഭിനന്ദനവും വിവിധ തലങ്ങളിൽ പ്രാധാന്യം അര്ഹിക്കുന്നു എന്നാണ്
തെളിവുകൾ സൂചിപ്പിക്കുന്നത്.
ആത്മീയ-തലം:- ജീവിതത്തിൽ നല്ല മാറ്റങ്ങൾക്ക് വേണ്ടുന്ന ഏറ്റവും
വിശേഷപ്പെട്ട ഒരു മനോഭാവം ആണിത്.
മതങ്ങൾ:- എല്ലാ സത്ഗുണങ്ങളുടെയും ഉത്ഭവം കൃതജ്ഞതയിൽ നിനാണെന്ന് എല്ലാ
മതങ്ങളും പഠിപ്പിക്കുന്നു.
ധാർമിക തലം :– ധാർമികതയുടെ അളവുകോൽ ആയും ധാർമിക ബോധം ബലപ്പെടുത്തുവാനും
ധാർമിക-പ്രേരണയായും കൃതജ്ഞത വളരെ പ്രധാനപ്പെട്ടതാണ്
സാമൂഹിക-മന:ശാസ്ത്ര കാഴ്ചപ്പാട്:- വ്യക്തിത്വ വികാസത്തിനും നല്ല സാമൂഹ്യ
ബന്ധങ്ങൾ നിലനിർത്താനും വേണ്ടുന്ന പ്രധാന മനോ-ഭാവം.
ചികിത്സ-തലം :- ആകുലത, ഭയം, വിഷാദചിന്ദകൾ, ആത്മ-ഹത്യ, മദ്യാസക്തി,
സാമൂഹിക-വിരുദ്ധ വ്യക്തിത്വം….ഇത്തരത്തിൽ ഉള്ള മാനസിക ബുദ്ധിമുട്ടുകൾ
കൃതജ്ഞത ശീലമാക്കിയവരിൽ കുറവാണത്രെ. നല്ല ഉറക്കത്തിനും ജീവിത-ശൈലി
രോഗങ്ങളെ ചെറുക്കുവാനും ഈ ശീലം നല്ലതാണെന്നാണ് പുതിയ കണ്ടെത്തലുകൾ.

ഇത്ര ചെറുപ്പത്തിലേ ( “യുവത്വത്തിലും”) കൃതജ്ഞത ശീലിക്കണോ ????

ശുഭാപ്തി വിശ്വാസം,ഉല്‌പതിഷ്‌ണുത,ലക്ഷ്യ-പ്രാപ്തി,വൈകാരിക ബോധം,
ആത്മ-ശാക്തീകരണം ഇവയെല്ലാം യുവത്വം കൈമുതലാക്കേണ്ട പ്രായോഗിക അതിജീവന
കഴിവുകള്‍ ആണ്. ഇതിനെല്ലാം തുടക്കം ഈ ശീലത്തിൽ നിന്നാണ് എന്നതാണ്
പ്രധാനം.
നമ്മൾ എവിടെത്തിനിൽക്കുന്നു !!!
ലേഖനത്തിന്റെ തുടക്കത്തിൽ ചോദിച്ച ചോദ്യത്തിന്റെ ഉത്തരം
അടിസ്ഥാനപ്പെടുത്തി ചെറുപ്പക്കാരുടെ കൃതജ്ഞതയും അഭിനന്ദനവും ഒക്കെ വിവിധ
പടികളായി തരം തിരിക്കാം. നമ്മുടെ മനോഭാവം എന്താണെന്നറിയാമല്ലോ !!!
ഉത്തരം 1 – “ഞാൻ ആ വ്യക്തിയോട് നന്ദി പറയും.” വെറുംവാക്ക്‌ !!!
(വാങ്‌മാത്രമായ കൃതജ്ഞതയും അഭിനന്ദനവും ) 45 % യുവാക്കളും ഇക്കൂട്ടരാണത്രേ !!!
ഉത്തരം-2 – “ഞാൻ ആ വ്യക്തിക്ക് ഒരു സമ്മാനം പകരം കൊടുക്കും” കടുകട്ടി
-കാര്യം കഴിഞ്ഞല്ലോ !!! 51 % പേർ ഇത്തരക്കാരും !!!
(പ്രത്യക്ഷമായ കൃതജ്ഞതയും അഭിനന്ദനവും )

ഉത്തരം-3 – “ഞാൻ ആ വ്യക്തിക്ക് ആവശ്യമാകുന്ന സന്ദർഭത്തിൽ സഹായിക്കും”
കൊള്ളാം- തരക്കേടില്ല!!! 60 % ക്കാർ ഇക്കൂട്ടർ !!!
(ബന്ധങ്ങൾക്ക് ഇണങ്ങുന്ന കൃതജ്ഞതയും അഭിനന്ദനവും )
ഉത്തരം-4 – “ഞാൻ ആ വ്യക്തിയോട് കടപ്പാടുള്ളതിനാൽ ചെയ്തുതന്ന
കാര്യത്തിൽ കൃത്യനിഷ്ടയും ആത്മാർഥതയും എല്ലായിപ്പോഴും പ്രകടിപ്പിക്കും ”
ഉറച്ച തീരുമാനം !!! 21 % യുവാക്കൾ മാത്രം !!!
(പരമമായ കൃതജ്ഞതയും അഭിനന്ദനവും )

ഈ ഉത്തരങ്ങളിൽ നിന്നും 3 തലത്തിലുള്ള നന്ദി – സൂചകങ്ങൾ മനസ്സിലാക്കാം.

1. സുപ്രധാനമായ ഒരു കാര്യം ജീവിതത്തിൽ ഉണ്ടാകുമ്പോൾ മാത്രം നന്ദി!
2 . നമുക്കനുവദിച്ചുകിട്ടുന്ന തുടർച്ചയായ അനുഗ്രഹങ്ങൾക്ക് നന്ദി !!!

3. പ്രതിസന്ധികളിലും ലഭിക്കുന്ന നന്മകൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞുള്ള നന്ദി !!!

ഇതിൽ എവിടെയാണ് നമ്മൾ എന്ന് മനസിലാക്കുക.

എതിരാളികളെ സൂക്ഷിക്കുക

കൃതജ്ഞതയും അഭിനന്ദനവും നല്ല കാര്യങ്ങൾ ആണെങ്കിൽ അവരുടെ മറുവശം
അത്രതന്നെ അപകടകാരികൾ ആണ്.
സ്വയം നശിപ്പിക്കുന്ന നിഷേധ ചിന്ദകളും പരസഹായം ഇല്ലാത്ത സ്വാർത്ഥ
നടപടികളും.ഇതൊന്നും ശീലമാകാതിരിക്കാൻ യുവാക്കൾ പ്രത്യേകം
സൂക്ഷിക്കേണ്ടതുണ്ട്.

10 കുറുക്കു-വഴികൾ

Improving gratitude and appreciation എന്ന തലകെട്ടാണ് കഴിഞ്ഞ ലക്കം മുതൽ
ചർച്ച ചെയ്തു വരുന്നത്. ഇതിന്റെ പ്രാധാന്യം കണക്കിലെടുത്ത് വിപുലമായി
ഇത്തവണയും ചർച്ച തുടരുന്നു. കൃതജ്ഞതയും അഭിനന്ദനവും ശീലമാക്കാൻ ചില
കുറുക്കു വഴികൾ കണ്ടെത്തിവയ്ക്കുവാൻ കഴിഞ്ഞ തവണ ആവശ്യപെട്ടിരുന്നു.
കുറുക്കു-വഴികൾ എന്ന് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ടെങ്കിലും എളുപ്പമായി തോന്നുമെങ്കിലും
തുടർച്ചയായ പരിശ്രമം ഇക്കാര്യത്തിലും ആവശ്യമാണ്.
നിർദ്ദേശം 1 – ദിവസവും അനുഭവിച്ച നന്മകളുടെ പട്ടിക തയാ യാറാക്കുക.
നിർദ്ദേശം 2 – പ്രാർത്ഥനയിൽ ഇത് ശീലിക്കുക.
നിർദ്ദേശം 3 – ലഭിക്കുന്ന അവസരങ്ങിൽ നന്ദി അറിയിക്കുക.
നിർദ്ദേശം 4 – ചെറിയ കാര്യങ്ങളിലും നല്ലത് കാണുവാൻ പരിശീലിക്ക്കുക.
നിർദ്ദേശം 5 – അനുജന്മാര്ക്കും അനുജത്തിമാർക്കും നല്ല മാതൃകകൾ ആകുക.
നിർദ്ദേശം 6 – നിങ്ങളുടെ വീട്ടിൽ ആത്മാർഥമായി കൃതജ്ഞതയും അഭിനന്ദനവും
ശീലമാക്കുവാൻ മുൻകൈ എടുക്കുക.
നിർദ്ദേശം 7 – ജോലി- സ്ഥലത്തും, വിദ്യാലയങ്ങളിലും ഈ ശീലം കൊണ്ടുവരുവാൻ
പരിശ്രമിക്കുക.
നിർദ്ദേശം 8 – അപ്രതീക്ഷിതമായി മറ്റുള്ളവരെ സന്ദർശിക്കുക, കൊച്ചു
സമ്മാനങ്ങൾ കൈമാറുക. അഭിനന്ദിക്കുക, അവരുടെ സന്തോഷം മനസ്സിലാക്കുക.
നിർദ്ദേശം 9- പ്രകൃതിയോടും മറ്റു ജീവജാലങ്ങളോടും പോലും നന്ദിയും സ്നേഹവും
, കൃതജ്ഞതയും രേഖപ്പെടുത്താം- മിതവ്യയ ശീലം പരിശീലിക്കുന്നത് വഴി.
നിർദ്ദേശം 10 – ജീവിതത്തിൽ നല്ല മാതൃകാ വ്യക്തികളെ കണ്ടെത്തുക –
അവരുമായി ആശയവിനിമയം നടത്തുക, കൃതജ്ഞതയും അഭിനന്ദനവും അവരും അർഹിക്കുന്നു
എന്ന് മനസിലാക്കുക.

എല്ലാ മനുഷ്യനും തന്റെ ജീവിതത്തിൽ എന്നെങ്കിലും ഒരിക്കൽ അന്ധത/ മൂകതയും
അനുഭവിക്കണം എന്നാണ് ഹെലെൻ കെല്ലെർ പറഞ്ഞിരിക്കുന്നത് – അന്ധത
കാഴ്ച്ചയെ മഹത്വപ്പെടുത്തും, നിശബ്ദത ശബ്ദത്തിന്റെ അലകൾ കൃതജ്ഞതയോടെ
ഓർമ്മപ്പെടുത്തും….