വെള്ളക്കുപ്പായവും മീൻചാറും

വെള്ളക്കുപ്പായവും മീൻചാറും

ഫാ.ഗീവർഗീസ് വള്ളിക്കാട്ടിൽ

കേരളത്തിലെ അച്ചന്മാർ ഇന്ന് ഏറ്റവും കൂടുതൽ ഭയപ്പെടുന്നത് നല്ല മീൻ കറിയുടെ ചാറിനെയാണ് എന്നാണ് എനിക്ക് തോന്നിയിട്ടുള്ളത്.നല്ല വെള്ളക്കുപ്പയമിട്ട് കല്യാണസദ്യയ്ക്കൊക്കെ പോയി ഇരിക്കുമ്പോൾ                   കേറ്ററിങ്ങിന് വിളമ്പാൻ നിയോഗിക്കപ്പെട്ടവർ ഊണുമേശക്കു ചുറ്റും ഇരിക്കുന്ന അച്ചന്മാർക്ക് പിന്നിൽ നിന്ന് വിളമ്പിത്തരും.വിളമ്പലിന്റെ വെപ്രാളത്തിൽ മീൻ ചാറ് പലപ്പോഴും കുപ്പായത്തിൽ വീഴും.പിന്നെ ഈ മീൻ ചാറിന്റെ കറ കളഞ്ഞ് ഈ വെള്ളക്കുപ്പായം പഴയത്പോലെ വെളുപ്പിക്കാൻ പലപ്പോഴും കഴിയാറുമില്ല .എന്റെ നാല് കുപ്പയമെങ്കിലും ഈ മീൻ കറ കളയാൻ പറ്റാത്തതുകൊണ്ട് ഉപേക്ഷിക്കേണ്ടി വന്നിട്ടുണ്ട്.ആരുടേയും മുന്നിൽ പതറാതെ എല്ലാ പ്രശ്ന സങ്കീർണമായ സാഹചര്യങ്ങളെയും ആത്മസംയമനത്തോടും കരുത്തോടെയും കൈകാര്യം ചെയ്യുന്ന ശക്തരായ വൈദീകർ പോലും സദ്യകളിൽ മീൻ ചാറിന്റെ പാത്രം കൊണ്ടുവരുമ്പോൾ ഞെട്ടി മാറുന്നത് ഞാൻ ശ്രദ്ധിച്ചിട്ടുണ്ട്.

മനുഷ്യ ജീവിതത്തിന്റെ വിശുദ്ധിയുടെ വെണ്മയെ നശിപ്പിക്കുന്ന മീൻ ചാറ് പോലുള്ള ചില ആഴക്കറകളുണ്ട്.ഇന്ന് അനേകർക്കു വിശുദ്ധിയിൽ നിലനിൽക്കാൻ കഴിയാതെ പോകുന്നത് ഈ കറകൾ  കൊണ്ടാണ്.വിശുദ്ധ ജീവിതം നയിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന ഒരു വ്യക്തി അടുത്തയിടെ പങ്കുവച്ച ഒരു സങ്കടമുണ്ട്.ഇപ്പോൾ കുമ്പസാരിക്കാൻ പോലും മടിയാണ് എന്ന്.ഒരിക്കൽ കുമ്പസാരത്തിൽ ഏറ്റുപറഞ്ഞു ഉപേക്ഷിച്ച പാപം വീണ്ടും ആവർത്തിച്ചു പോകുന്നതിന്റെ കുറ്റബോധമാണാമനുഷ്യന്.അതുകൊണ്ട് ദൈവസന്നിധിയിൽ നില്ക്കാൻ ലജ്ജ തോന്നുന്നു എന്ന്.ഇത് ഇന്ന് അനേകരുടെ പ്രശ്നമാണ്.വിശുദ്ധിയുടെ വിഷയത്തിൽ ദൈവത്തോട് വിശ്വസ്തരാകാൻ കഴിയാത്തതിന്റെ വേദനയിൽ പലരും ദൈവത്തിൽ നിന്നും അകന്നു നില്ക്കുന്നുണ്ട്.എന്താണ് ഈ പ്രശ്നത്തിന് ഒരു പരിഹാരം.എന്തൊക്കെയാണ് വിശ്വാസിയുടെ വിശുദ്ധിയെ ഇത്രമേൽ നശിപ്പിക്കുന്ന കറകൾ?

1. ശീലമായിപ്പോയ പാപങ്ങൾ

മദ്യപിക്കുന്നതിൽ ഭൂരിപക്ഷവും അത് നിർത്തണമെന്ന് ആഗ്രഹിക്കുന്നവരാണ്.പക്ഷെ കാലങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച് ശീലിച്ചതുകൊണ്ട് ശരീരത്തിന്റെ കൊശങ്ങളിൽപ്പോലും അതിന്റെ സ്വാധീനമുണ്ട്.മദ്യത്തിന്റെ വിഷയത്തിൽ മാത്രമല്ല ഈ പ്രശ്നം.ദൈവമനുഷ്യ ബന്ധത്തിന്റെ നിലനില്പ്പിനു വിരുദ്ധമായ ഏത് വികാരത്തെ നാം താലോലിച്ചാലും അതിന്റെ പ്രതിഫലനങ്ങൾ നമ്മുടെ ശരീരത്തിൽ ഉണ്ടാകും.പലരുടെയും രോഗങ്ങളുടെ വരെ കാരണം അവരുടെ പാപങ്ങളാണ് എന്നാണല്ലോ വചനം.ആകയാൽ പാപത്തെ ഒരു ശീലമാക്കി മാറ്റാതിരിക്കുവാൻ ശ്രദ്ധിക്കുക.അങ്ങിനെയായാൽ ഒരിക്കലും കളയാൻ കഴിയാത്ത ആഴക്കറയായി അത് തീരും എന്നതിന് സംശയമില്ല.

2.ന്യായീകരിക്കപ്പെടുന്ന പാപങ്ങൾ

“ഇരുപത്തൊന്നാം നൂറ്റാണ്ടല്ലെ അച്ചാ…..യേശു പറഞ്ഞ വിശുദ്ധ ജീവിതം ഈ നൂറ്റാണ്ടിന്റെ സാഹചര്യത്തിലോന്നും പ്രായോഗികമല്ല ” ഈ അടുത്ത കാലത്ത് പലരിൽനിന്നും കേൾക്കാറുള്ള വാക്കുകളാണിത്.”എന്റെ ഭര്ത്താവ് കള്ളുകുടിച്ച് വഴിക്കൊന്നും കിടക്കാറില്ലച്ചോ….കുടിച്ചാൽ ഞാനല്ലാതെ മറ്റാരും അറിയുകപോലുമില്ല.അതുകൊണ്ട് കുറച്ചൊക്കെ കുടിക്കാൻ ഞാനും അനുവദിച്ചിട്ടുണ്ട്.”ഒരു ഭാര്യയുടെ വാക്കുകളാണിത്.ഭാര്യ പോലും തന്റെ ദുര്സ്വഭാവത്തെ എതിർക്കാത്തതുകൊണ്ട് അതൊരിക്കലും ഒരു തെറ്റാണ് എന്ന് ആ വ്യക്തിക്ക് തോന്നിയിട്ടേയില്ല.ഇങ്ങനെ ന്യായീകരിക്കുന്ന പാപങ്ങൾ ഒരിക്കലും തിരുത്തപ്പെടാൻ കഴിയാതെ പോവുകയും വിശുദ്ധ ജീവിതത്തിന്റെ വെണ്മയെ നശിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യും.

3.പാരമ്പര്യപാപങ്ങൾ

പൂർവികർ ചെയ്തതിനു മക്കളെന്തു പിഴച്ചു എന്നൊരു ചോദ്യമുണ്ട്.ഈ ചോദ്യത്തിന് വളരെ അർത്ഥവത്തായ ഒരു മറുചോദ്യം അടുത്തകാലത്ത്‌ ഒരാൾ ചോദിച്ചുകേട്ടു.പൂർവികരുടെ സ്വത്തിനു മക്കൾ അവകാശികളാണോ എന്ന്!ആണെങ്കിൽ അവരുടെ പ്രവർത്തികളുടെ ഫലവും തലമുറകളിലേക്ക് പകരപ്പെടും.സൈക്കോളജിക്കൽ കൌണ്‍സിലിങ്ങുകളുടെ പശ്ചാത്തലത്തിൽ ഈ വാദം അംഗീകരിക്കപ്പെടാറില്ലെങ്കിലും സ്പിരിച്വൽ കൌണ്‍സിലിങ്ങിന്റെ വെളിച്ചത്തിൽ  ഇത് സത്യമാണ് എന്ന് എനിക്ക് പലരിലും അനുഭവപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്.പ്രത്യേകിച്ച് വൈദീകരെ കൈയ്യേറ്റം ചെയ്യുകയും അഭിഷിക്തനെതിരെ ദൂഷണം പറഞ്ഞുപരത്തുകയും ചെയ്തിട്ടുള്ളവരുടെ തലമുറകളിൽപ്പെട്ടവർ ജീവിതത്തിൽ ഒന്ന് പിടിച്ചുനില്ക്കാൻ പെടുന്ന പെടാപ്പാടുകൾ ധ്യാനവേളകളിലൊക്കെ നിരന്തരം കാണാറുണ്ട്.ഇളക്കികളയാൻ വലിയ പ്രയാസമാണ് ഇങ്ങനെയുള്ള ചില പാരമ്പര്യക്കറകൾ.

4.പാപബോധ്യമില്ലായ്മ

പാപത്തെക്കാൾ പ്രശ്നമാണ് പാപബോധ്യമില്ലായ്മ.പഴമക്കാർ തെറ്റ് ചെയ്യുമ്പോഴും അത് തെറ്റാണ് എന്ന് അവർക്ക് ബോദ്ധ്യമുണ്ടായിരുന്നു..ഇന്നത്തെ തലമുറയ്ക്ക് ആ ബോധ്യമില്ല.വ്യഭിചാരം,മോഷണം,അബോർഷൻ തുടങ്ങിയ ഗൗരവമുള്ള പാപങ്ങൾ ചെയ്യുന്നവർ പോലും കുമ്പസാരത്തിൽ ഒന്നും പറയാനില്ലെന്ന മട്ടിൽ വെറുതെ നിൽക്കുമ്പോൾ അവരുടെ തെറ്റിനെക്കുറിചുള്ള ബോധ്യമില്ലയ്മയാണ് കാണിക്കുന്നത്.യേശു പറയുന്നുണ്ട് രോഗിക്കാണ് വൈദ്യനെക്കൊണ്ട് ആവശ്യമെന്ന്.രോഗി വൈദ്യന്റെ അടുത്ത് ചെന്ന് എനിക്ക് ഒരു രോഗവും ഇല്ല എന്ന് പറഞ്ഞാൽ വൈദ്യൻ എത്ര മിടുക്കനെങ്കിലും ചികിൽത്സ അസാദ്ധ്യമാകുന്നു.എന്നാൽ തന്റെ രോഗവസ്ഥയെക്കുറിച്ച് വ്യക്തമായ അറിവ് രോഗിക്ക് ഉണ്ടാവുകയും അതിനെ അംഗീകരിക്കുകയും ചെയ്താൽ ചികിത്സ എളുപ്പമാവുകയും ചെയ്യും.നിത്യജീവൻ പൂർണമായും അന്യമായിപ്പോകുന്ന പാപബോധ്യമില്ലായ്മ എന്ന ഈ കറ പൂർണമായും മാറ്റപ്പെടെണ്ടതുണ്ട്.

5.ദൈവകരുണയെ ചൂഷണം ചെയ്യൽ

ദൈവം കരുണയും സ്നേഹവും ദീർഘക്ഷമയും  നിറഞ്ഞവനാണ്.നാം ചെയ്തിട്ടുള്ള തെറ്റുകളുടെ കണക്കനുസരിച്ച് അവൻ നമ്മോട് പ്രതികാരം ചെയ്തിരുന്നെങ്കിൽ നാമൊക്കെ എന്നേ നശിച്ചു പോയേനെ. ‘Wrath of God’ (ദൈവത്തിന്റെ കോപം) എന്ന വിഷയം സുവിശേഷപന്തലുകളിലെ ഒരു പ്രധാന വിഷയമാണ്‌. മാനസന്തിരപ്പെട്ടില്ലെങ്കിൽ കീറിക്കളയുന്ന ദൈവത്തേക്കുറിച്ചൊക്കെ പഴയനിയമപശ്ചാത്തലത്തിൽ പ്രാസമൊപ്പിച്ച്‌ പ്രസംഗിക്കുമ്പോൾ കേൾക്കുന്നവർ ഭയന്ന് നന്നാവാൻ ശ്രമിക്കുമെന്നാണിവരുടെ പക്ഷം.എന്നാൽ അവൻ സ്നേഹിക്കാൻ മാത്രമറിയാവുന്നവനാണ് എന്ന് കേൾക്കുന്നതാണ് എനിക്കിഷ്ടം.അതാണ് സത്യം എന്നതാണ് എന്റെ ബോധ്യം.പക്ഷെ ഈ ബോധ്യം ഉള്ളില ഉറയ്ക്കുമ്പോൾ ഉണ്ടാകുന്നതാണ് മേൽപ്പറഞ്ഞ ചൂഷണം ചെയ്യൽ.ഏതു തെറ്റ് ചെയ്യുമ്പോഴും “ദൈവം സ്നേഹമല്ലേ…ക്ഷമിച്ചോളും” എന്ന ഒരു ലാഘവത്വം.ഇത് അപകടകരമായ ഒരു കറയാണ്‌.ദൈവത്തെ ഇത്രയധികം വേദനിപ്പിക്കുന്ന മറ്റൊരു പാപമുണ്ടെന്ന് എനിക്ക് തോന്നുന്നില്ല.ആകയാൽ ക്രിസ്തുവിന്റെ സ്നേഹം നമ്മെ വിശുദ്ധിക്കായി നിർബന്ധിക്കുമ്പോൾ അതിന് വഴങ്ങിക്കൊടുക്കുന്നതാണ് ഒരു യഥാർത്ഥ വിശ്വാസിക്ക് ചേർന്നത്‌.

അച്ചന്മാർ കുടുംബമായി എവിടെയെങ്കിലും ഒരുമിച്ചുകൂടുമ്പോൾ ബസ്ക്യമ്മ (വൈദീകന്റെ ഭാര്യ)മാരുടെ പ്രധാന ചർച്ച അച്ചന്റെ കുപ്പായത്തിലെ മീൻ കറ കളയാൻ പറ്റിയ ഡിറ്റർജന്റുകളെക്കുറിച്ചാണ് എന്ന് അടുത്തയിടെ ഒരു വൈദീകന്റെ ഭാര്യ പറഞ്ഞു.പൂർണമായും ഫലപ്രദമായ ഒരു പരിഹാരം അവർ കണ്ടെത്തിയോ എന്നറിയില്ല.പക്ഷെ ഒന്നെനിക്കറിയാം.മനുഷ്യജീവിതത്തിന്റെ വിശുദ്ധിയുടെ വെണ്മയെ നശിപ്പിക്കുന്ന മീൻ കറ പോലുള്ള മേൽപ്പറഞ്ഞ കറകളെ കളയാൻ ഒരു  ഡിറ്റർജന്റ് കണ്ടുപിടിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്.”അവന്റെ രക്തം സകല പാപവും പോക്കി നിന്നെ ശുദ്ധീകരിക്കുന്ന രക്തമാണ്”എന്നതാണ് വചനം.ആകയാൽ കുഞ്ഞാടിന്റെ രക്തത്തിൽ മുക്കി വെളുപ്പിക്കപ്പെട്ട വിശുദ്ധിയുള്ള ജീവിതങ്ങളായിത്തീരാൻ നമുക്കും ആഗ്രഹിക്കാം.ആഴത്തിൽ വേരുറച്ചുപോയ തിന്മകളെയെല്ലാം പാടെ ഉപേക്ഷിച്ച് വിശുദ്ധിയുടെ വെന്മാടപ്രാവുകളായി നമുക്കും പറന്നുനടക്കാം.ഭൂമിയിലെ ദൈവരാജ്യത്തിൽ!

ഭയപ്പെടേണ്ടാ, വിശ്വസിക്കുകമാത്രം ചെയ്യുക…

“യേശു വീണ്ടും വഞ്ചിയിൽ മറുകരെയെത്തിയപ്പോൾ ഒരു വലിയ ജനക്കൂട്ടം അവനു ചുറ്റും കൂടി. അവൻ കടൽത്തീരത്തു നിൽക്കുകയായിരുന്നു. അപ്പോൾ, സിനഗോഗധികാരികളിൽ ഒരുവനായ യായിറോസ് അവിടെ വന്നു. അവൻ യേശുവിനെക്കണ്ട് കാൽക്കൽവീണ് അപേക്ഷിച്ചു: എന്റെ കൊച്ചുമകൾ മരിക്കാറായിക്കിടക്കുന്നു. അങ്ങു വന്ന്, അവളുടെമേൽ കൈകൾ വച്ച്, രോഗം മാറ്റി അവളെ ജീവിപ്പിക്കണമേ! യേശു അവന്റെകൂടെ പോയി…. യേശു സംസാരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കേ, സിനഗോഗധികാരിയുടെ വീട്ടിൽനിന്ന് ചിലർ വന്നു പറഞ്ഞു:  നിന്റെ മകൾ മരിച്ചു; ഗുരുവിനെ ഇനിയും എന്തിനു ബുദ്ധിമുട്ടിക്കുന്നു? അതു കേട്ട് യേശു സിനഗോഗധികാരിയോടു പറഞ്ഞു:  ഭയപ്പെടേണ്ടാ, വിശ്വസിക്കുകമാത്രം ചെയ്യുക…. അനന്തരം പെണ്‍കുട്ടിയുടെ മാതാപിതാക്കന്മാരെയും തന്റെകൂടെ ഉണ്ടായിരുന്നവരെയും കൂട്ടിക്കൊണ്ട് അവളെ കിടത്തിയിരുന്നിടത്തേക്ക് അവൻ ചെന്നു. അവൻ അവളുടെ കൈക്കു പിടിച്ചുകൊണ്ട്, ബാലികേ, എഴുന്നെല്ക്കൂ എന്നർത്ഥമുള്ള തലീത്താകും എന്നു പറഞ്ഞു. തൽക്ഷണം ബാലിക എഴുന്നേറ്റു നടന്നു. അവൾക്കു പന്ത്രണ്ടുവയസ്സു പ്രായമുണ്ടായിരുന്നു. അവർ അത്യന്തം വിസ്മയിച്ചു.  ആരും ഈ വിവരം അറിയരുത് എന്ന് യേശു അവർക്കു കർശനമായ ആജ്ഞ നൽകി. അവൾക്ക് ഭക്ഷണം കൊടുക്കാൻ അവൻ നിർദ്ദേശിച്ചു.” (HOLY BIBLE MARK 5:21-24, 35-43)

 

വിചിന്തനം  (EXPLANATION)

 

ഈശോ മരിച്ചവരെ ഉയിർപ്പിക്കുന്ന മൂന്നു സംഭവങ്ങൾ പുതിയ നിയമത്തില്‍ (NEW TESTAMENT OF HOLY BIBLE)  നമ്മൾ കാണുന്നുണ്ട്. തികച്ചും വ്യത്യസ്തമായ ചുറ്റുപാടുകളിൽ ആയിരുന്നു ഈ മൂന്നത്ഭുതങ്ങളും നടന്നത്. മരിച്ചതിന്റെ നാലാംദിവസം കല്ലറയിൽനിന്നാണ് ലാസറിനെ ഉയിർപ്പിച്ചതെങ്കിൽ, മരണത്തിനു പിറ്റേന്ന് സംസ്കരിക്കാനായി കൊണ്ടുപോകുന്ന വഴിയിലാണ് ഈശോ നായിനിലെ വിധവയുടെ ഏകമകനെ ഉയിർപ്പിച്ചത്. ലാസറിലൂടെ ദൈവത്തിന്റെ അപരിമിതമായ ശക്തി വെളിപ്പെട്ടപ്പോൾ, വിധവയുടെ മകനിൽ ദൈവത്തിനു മനുഷ്യരോടുള്ള അനുകന്പയാണ് തെളിഞ്ഞു നിന്നത്.  യായിരോസിന്റെ മരിച്ചിട്ട് മണിക്കൂറുകൾപോലുമാകാത്ത ബാലികയുടെ ജീവൻ തിരിച്ചുനൽകുന്ന യേശുവിൽ നമുക്ക് വ്യക്തമായി കാണാൻ കഴിയുന്ന വികാരം സ്നേഹത്തിന്റെതാണ്. കാരണം, ഈ അത്ഭുതത്തിലൂടെ ദൈവത്തിന്റെ ശക്തിയോ കരുണയോ ഒന്നും ലോകത്തിനു വെളിപ്പെടുത്താൻ ഈശോ ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല. തന്റെ എല്ലാ പ്രവൃത്തികളിലൂടെയും ശിഷ്യന്മാർക്ക് പുതിയ തിരിച്ചറിവുകൾ നൽകുകയും ജനങ്ങളോട് സുവിശേഷം പ്രസംഗിക്കുകയും ചെയ്തിരുന്ന ഈശോ, ഈ അത്ഭുതത്തിനു സാക്ഷികളാകാൻ തന്റെ ഉറ്റ സുഹൃത്തുക്കളെയും ബാലികയുടെ മാതാപിതാക്കളെയും മാത്രമേ അനുവദിക്കുന്നുള്ളൂ.  ഈയൊരു സംഭവംമൂലം ആ മകളെ ആരും ഒരു അത്ഭുതജീവിയെപ്പോലെ വീക്ഷിക്കാതിരിക്കുന്നതിനും, ആ കുഞ്ഞിന്റെ സ്വകാര്യ ജീവിതത്തിൽ അസ്വസ്ഥത സൃഷ്ടിക്കാതിരിക്കുന്നതിനും വേണ്ടി, “കുട്ടി മരിച്ചിട്ടില്ല, ഉറങ്ങുകയാണ്” എന്നു പറഞ്ഞുകൊണ്ട് ഒരു പരിഹാസപാത്രമാകുവാൻപോലും ഈശോ മടിക്കുന്നില്ല. നമ്മുടെ മനസ്സിന്റെ മൃദുലമായ വികാരങ്ങൾ അറിയുകയും മാനിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവനാണ് ദൈവം. ആ സ്നേഹത്തിന്റെ വ്യാപ്തി നമ്മുടെ എല്ലാ കണക്കുകൂട്ടലുകൾക്കും സങ്കല്പങ്ങൾക്കും അതീതവുമാണ്.

 

ദൈവം നമ്മെ എത്രമാത്രം സ്നേഹിക്കുന്നുവെന്ന് ഹൃദയത്തിൽ ഗ്രഹിക്കാൻ സാധിക്കാത്തതാണ് നമ്മുടെ എല്ലാ ആകുലതകളുടെയും (Tension) അടിസ്ഥാനം.  ആകുലതകളാകട്ടെ നമ്മിൽ കുടികൊള്ളുന്ന ഭയത്തിന്റെ പ്രകടമായ ഭാവങ്ങളിൽ ഒന്നാണ്.  നമ്മെക്കുറിച്ചും നമുക്കുള്ളവരെക്കുറിച്ചും നമുക്കുള്ളവയെക്കുറിച്ചും അവയുടെ സുരക്ഷയെക്കുറിച്ചും ലഭ്യതയെക്കുറിച്ചും നമ്മിലുള്ള അരക്ഷിതാവസ്ഥയാണ് ഭയം. ഈ ഭയമാണ് നമ്മെ കള്ളം പറയുന്നതിനും ഒളിച്ചുവയ്ക്കുന്നതിനും സ്വാർത്ഥരാകുന്നതിനും പിടിച്ചെടുക്കുന്നതിനും നിരാശരാകുന്നതിനും അവഗണിക്കുന്നതിനും എല്ലാം പ്രേരിപ്പിക്കുന്നത്. അതുകൊണ്ടുതന്നെ, സുവിശേഷത്തിൽ ഈശോ ആവർത്തിച്ചുപയോഗിക്കുന്ന വാക്കുകളിൽ ഒന്നാണ് “ഭയപ്പെടേണ്ട” എന്നത്. ഭയപ്പെടേണ്ട എന്ന് ഈശോ പറയുന്പോൾ അതിനർത്ഥം നമ്മിലെ സന്തോഷത്തേയും സമാധാനത്തെയും ഹനിക്കുകയും, നമ്മെ അപകടപ്പെടുത്തുന്നവയുമായ യാതൊന്നും ഈ ലോകത്തിൽ ഇല്ല എന്നല്ല; തീർച്ചയായും നമ്മെ അപായപ്പെടുത്താൻ ശ്രമിക്കുന്ന നിരവധി ശക്തികളും സാഹചര്യങ്ങളും ഈ ലോകത്തിൽ സദാ സന്നിഹിതമാണ്. എന്നാൽ, ഈശോ പറയുന്നത് അവയെ ഭയപ്പെടുന്നതുകൊണ്ട് യാതൊരു പ്രയോജനവും ഇല്ല എന്നാണ്. നമുക്ക് അവയോടുള്ള ഭയം നമ്മെ ആക്രമിക്കുന്നതിൽനിന്നും അവയെ തടയുന്നില്ല. എല്ലാ വിപത്തുകളിൽനിന്നും നമ്മെ കാത്തുപരിപാലിക്കുന്നത് സർവശക്തനായ ദൈവം ഒരാൾ മാത്രമാണ്. ഈശോ നമ്മോടു ആവശ്യപ്പെടുന്നത്, പരാജയങ്ങളും കഷ്ടതകളും ഉണ്ടാകുന്പോൾ ഭയംകൊണ്ട് മനസ്സിനെ നിറയ്ക്കാതെ, വിശ്വാസത്തോടെ ദൈവത്തിൽ ആശ്രയിക്കാനാണ്.

 

മുകളില്‍ പറഞ്ഞ വചന ഭാഗത്തിൽ, യായിറോസിന്റെ ഭയത്തിന്റെ ആഴം അറിയണമെങ്കിൽ അയാൾ ചെയ്ത പ്രവൃത്തിയുടെ വില നമ്മൾ മനസ്സിലാക്കണം. യഹൂദരുടെ ഇടയിൽ ഒരു സിനഗോഗ് അധികാരിയുടെ സ്ഥാനം വളരെ പ്രധാനപ്പെട്ട ഒന്നായിരുന്നു. സാധാരണ ജനങ്ങൾക്കിടയിൽ പ്രിയപ്പെട്ടവനെങ്കിലും യഹൂദപ്രമാണികൾ ഈശോയെ വെറുപ്പോടും അവജ്ഞയോടുമാണ് വീക്ഷിച്ചിരുന്നത്‌. അങ്ങിനെയൊരു സാഹചര്യത്തിൽ, യേശുവിന്റെ കാൽക്കൽവീണ് സഹായം ആവശ്യപ്പെട്ട ജായ്റോസ് വളരെ സാഹസികമായ ഒരു പ്രവൃത്തിയാണ്‌ ചെയ്തത് – സമുദായത്തിലെ തന്റെ നിലയെക്കാളും തന്റെ മകളുടെ ജീവനു അയാൾ വിലകല്പിച്ചു. തന്റെ സമ്പത്തിനോ സ്ഥാനമാനങ്ങൾക്കോ തന്റെ മകളെ സുഖപ്പെടുത്താനാവില്ലെന്നു തിരിച്ചറിഞ്ഞ അയാൾ യേശുവിന്റെ സമീപിച്ചതുവഴി യഹൂദപ്രമാണികളുടെയിടയിൽ അനഭിമതനായിതീർന്നിരിക്കണം. അതുകൊണ്ടുതന്നെ, മകളുടെ മരണം എല്ലാ അർത്ഥത്തിലും അയാളെ തളർത്തിക്കാണണം. മകൾ മരിച്ചു, ഒപ്പം സമൂഹത്തിലെ സ്വാധീനവും നഷ്ടപ്പെട്ടു. ജായ്റോസിന്റെ തികച്ചും സങ്കീർണ്ണമായ മാനസീകാവസ്ഥ മനസ്സിലാക്കിയാണ് യേശു അയാളോട് “ഭയപ്പെടേണ്ടാ” എന്നു പറയുന്നത്. സാധാരണ രീതിയനുസരിച്ച്, മകളുടെ മരണവാർത്തകേട്ട് വിഷണ്ണനായ പിതാവിനോട് “ഭയപ്പെടേണ്ടാ” എന്നല്ല “സങ്കടപ്പെടേണ്ടാ” എന്നായിരുന്നുവല്ലോ പറയേണ്ടിയിരുന്നത്.

 

CONCLUSION:

ഭയവും അതിന്റെ ഫലമായുള്ള ആകുലതകളുമെല്ലാം മനുഷ്യജീവിതത്തിന്റെ ഒരു ഭാഗം തന്നെയാണ്. സർവശക്തനായ ദൈവത്തോടൊപ്പം ആയിരിക്കുന്ന അവസരങ്ങളിൽപോലും നമ്മുടെ പ്രതീക്ഷകൾക്ക് വിപരീതമായി സംഭവിക്കുന്ന ചില കാര്യങ്ങൾ നമ്മെ വേദനിപ്പിക്കുകയും ആകുലപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്യാറുണ്ട്. ഇതറിയുന്ന ദൈവം ഇന്നും നമ്മോട് ആവശ്യപ്പെടുന്നത് ഒന്നുമാത്രമാണ്, “ഭയപ്പെടേണ്ടാ, വിശ്വസിക്കുകമാത്രം ചെയ്യുക“. ഭയം ഒന്നിനും ഒരു പരിഹാരമല്ല; എന്നാൽ, ദൈവത്തിലുള്ള വിശ്വാസം നമ്മുടെ പ്രശ്നങ്ങൾക്കുള്ള ഉത്തരവും പരിഹാരവുമാണ്. “വിശ്വാസമില്ലാതെ ദൈവത്തെ പ്രസാദിപ്പിക്കുക സാധ്യമല്ല” (ഹെബ്രായർ 11:6). പരീക്ഷകളും തകർച്ചകളും ഉണ്ടാകുന്പോൾ നമ്മൾ ദൈവത്തിലേക്ക് കൂടുതൽ അടുക്കുന്നുവോ, അതോ ദൈവത്തിൽനിന്നും അകന്നുപോകുന്നുവോ എന്നു തീരുമാനിക്കുന്നത് നമ്മിലെ വിശ്വാസത്തിന്റെ ആഴമാണ്. വിശ്വാസത്തിൽ വളർച്ച പ്രാപിച്ച്, നമ്മുടെ എല്ലാ ജീവിതാവസ്ഥകളിലും ദൈവത്തിന്റെ സ്നേഹം അനുഭവിച്ചറിയുന്നതിനുള്ള കൃപക്കായി പ്രാർത്ഥിക്കാം.

 

PRAYER:

കർത്താവായ യേശുവേ, ആഴിയേക്കാൾ അഗാധവും ആകാശത്തേക്കാൾ വിശാലവുമായ അവിടുത്തെ സ്നേഹം എന്റെ വേദനകളിൽ എനിക്ക് ആശ്വാസദായകമായി മാറുന്നതിനായി എന്റെ വിശ്വാസത്തെ വർദ്ധിപ്പിക്കണമേ. രക്ഷാകരമായ അവിടുത്തെ സ്നേഹത്താൽ എന്നെ സ്പർശിക്കണമേ, എന്റെ മുറിവുകളുണക്കി എന്നെ സുഖപ്പെടുത്തണമേ, എന്റെ ആത്മാവിനു പുതുജീവനേകി, അങ്ങയെ മഹത്വപ്പെടുത്തുന്ന ഒരു പുതിയ സൃഷ്ടിയാക്കി എന്നെ മാറ്റേണമേ. ആമ്മേൻ.